Η ανάπτυξη της μεθόδου της μικρο-γονιμοποίησης (ICSI) άλλαξε τα δεδομένα για την αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας. Η μέθοδος αυτή επιλέγεται μέσα στα πλαίσια μιας θεραπείας εξωσωματικής γονιμοποίησης, όταν αυτό κριθεί απαραίτητο με βάση το ιατρικό ιστορικό του ζευγαριού.

Τι είναι

Οι εμβρυολόγοι, με τη βοήθεια ενός μικροσκοπίου μεγάλης μεγέθυνσης, επιλέγουν ένα σπερματοζωάριο με βάση την κινητικότητα και τη μορφολογία, ακόμα και αν ο αριθμός των σπερματοζωαρίων είναι πολύ χαμηλός (π.χ. δεκάδες αντί για εκατομμύρια σπερματοζωάρια).

Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ειδικά μικροχειριστήρια, προχωρούν σε έγχυση αυτού του σπερματοζωαρίου μέσα σε ένα ωάριο. Ωθούν δηλαδή το σπερματοζωάριο μέσα στο ωάριο ‘παρακάμπτοντας’ τη διαδικασία της φυσικής γονιμοποίησης.

Στην περίπτωση αυτή, ισχύει

‘1 ωάριο + 1 σπερματοζωάριο = 1 έμβρυο’.

Πότε επιλέγεται

Το ICSI επιλέγεται ως μέθοδος γονιμοποίησης

1. Όταν το δείγμα σπέρματος δεν έχει όλες τις παραμέτρους εντός των φυσιολογικών τιμών, πιο συγκεκριμένα όταν ο αριθμός σπερματοζωαρίων είναι μικρότερος από 15 εκ/ml, αν η προωθητική κινητικότητα είναι κάτω από 32% και η φυσιολογική μορφολογία μικρότερη από 4%.
2. Σπανιότερα, όταν υπάρχει ιστορικό αποτυχίας γονιμοποίησης με απλή εξωσωματική, παρότι το δείγμα έχει φυσιολογικές τιμές.

Ο γυναικολόγος αναπαραγωγής κος. Ευριπίδης Μαντούδης σχολιάζει:

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ότι ανδρική υπογονιμότητα σημαίνει χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι και η ποιότητα του σπέρματος. Ένα δείγμα σπέρματος μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό στο μικροσκόπιο, αλλά όταν έρχεται η στιγμή  να ‘αποδείξει’ την ικανότητα γονιμοποίησης των ωαρίων, τότε μπορεί να μην τα καταφέρει. Με το ICSI παρακάμπτουμε αυτούς τους παράγοντες και βοηθάμε να έρθει η εγκυμοσύνη.

Η μικρο-γονιμοποίηση είναι μια μέθοδος που έδωσε τη λύση ακόμα και σε πολύ σοβαρά περιστατικά ανδρικής υπογονιμότητας, ωστόσο δεν είναι πανάκεια και πρέπει να χρησιμοποιείται εκεί όπου έχει ουσιαστικό και πραγματικό νόημα.