Οι εμβρυολόγοι επιλέγουν την κατάλληλη μέθοδο γονιμοποίησης ανάλογα με διάφορες παραμέτρους, βασικό κριτήριο όμως είναι η ποιότητα του δείγματος σπέρματος.

Κατά την απλή εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), οι εμβρυολόγοι τοποθετούν τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια σε ένα τρυβλίο (ειδικό ‘πιατάκι’) με τα ειδικά καλλιεργητικά υλικά και αφήνουν τη φύση να κάνει τα υπόλοιπα. Τα σπερματοζωάρια γονιμοποιούν τα ωάρια και οι εμβρυολόγοι παρατηρούν όσα έμβρυα δημιουργούνται την επόμενη μέρα της ωοληψίας. Οι εμβρυολόγοι επιλέγουν αυτή τη μέθοδο όταν το δείγμα σπέρματος είναι ‘φυσιολογικό’.

Η μικρο-γονιμοποίηση (ICSI) επιλέγεται όταν υπάρχει ανδρικός παράγοντας υπογονιμότητας, δηλαδή χαμηλός αριθμός ή κινητικότητα σπερματοζωαρίων. Μπορεί όμως να συντρέχουν κι άλλοι λόγοι που επιβάλλουν να γίνει μικρο-γονιμοποίηση, π.χ. λόγω ιστορικού προηγούμενων θεραπειών. Η μικρο-γονιμοποίηση είναι μια σαφώς πιο ‘επεμβατική’ μέθοδος. Η τεχνική αυτή περιλαμβάνει την επιλογή ενός σπερματοζωαρίου από τους εμβρυολόγους, με βάση τη μορφολογία και την κινητικότητά του. Στη συνέχεια γίνεται έγχυση αυτού του σπερματοζωαρίου μέσα σε ένα ωάριο. Η όλη διαδικασία γίνεται με τη βοήθεια ενός μικροσκοπίου μεγάλης μεγέθυνσης και ειδικά μικροχειριστήρια.

Η τεχνική αυτή έχει δώσει τη λύση σε ζευγάρια όπου υπάρχει έντονος ο ανδρικός παράγοντας υπογονιμότητας. Χρειάζεται μόνο ένα σπερματοζωάριο, ακόμα και χαμηλής κινητικότητας, προκειμένου να επιτευχθεί γονιμοποίηση του ωαρίου.

Με λίγα λόγια: «ένα ωάριο + ένα σπερματοζωάριο = ένα έμβρυο»!