Αθήνα, 31 Δεκεμβρίου 2016
Αγαπητέ μας κύριε υστεροσκόπηση, υστεροσκοπική διόρθωση καρδιόσχημης μήτρας, πρόκληση ωορρηξίας, υπερδιεγέρση ωοθηκών ωοληψία, μη επιτυχής πρώτη β-χοριακής γοναδοτροπίνης ήταν προγραμματισμένη για την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου και είχαμε αποφασίσει με τη Σ. να έρθει στο ιατρείο για να είμαστε μαζί την ώρα που θα ακούσουμε το χαρμόσυνο νέο. Τόσο σίγουροι είμαστε και οι δυο ότι όλα έχουν πάει καλά.
Το τηλεφώνημα έγινε κατά τις 5 το απόγευμα και ήρθε η μεγάλη απογοήτευση της αποτυχίας. Πέσαμε, με κλάματα, ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Είχα να δω περίπου 20 άτομα στο ιατρείο εκείνη την ημέρα και μόνον εσείς μπορείτε, κύριε Μαντούδη (αγαπητέ Ευριπίδη), να καταλάβετε πόσο δύσκολο υπήρξε για μένα το ιατρείο εκείνης της ημέρας.
Την επομένη το πρωί είχα υποχρεώσεις στο ιδιωτικό Θεραπευτήριο που εργάζομαι, με ιδιαιτέρως βαρύ πρόγραμμα. Στις 8 το πρωί ήμουν στο Νέο Φάληρο, γρήγορα όμως διαπίστωσα ότι δεν ήμουν σε θέση να εργαστώ. Σηκώθηκα κι έφυγα, αφήνοντας πίσω ασθενείς, νοσηλεύτριες και γραμματείς να διαμαρτύρονται. Σημειωτέον, ότι μία και μοναδική φορά στη ζωή μου, ΤΟΤΕ, έχω κάνει κάτι παρόμοιο. Έφυγα με τα πόδια, τριγυρνώντας στους δρόμους σα χαμένος, με αισθήματα βαθειάς απογοήτευσης και οργής. Κατά τις 9 παρά το πρωί αποφάσισα να σας τηλεφωνήσω (εκτιμώ πάντα τους συναδέλφους που απαντούν στα τηλεφωνήματα των ασθενών τους οι ίδιοι, ανά πάσα στιγμή, εφόσον βέβαια μπορούν. Αυτό κάνω πάντα εγώ σαν καρδιολόγος. Δεν το κάναν, βέβαια, ποτέ, κάποιοι μεγαλοσχήμονες γυναικολόγοι της Αθήνας).
Αγαπητέ Ευριπίδη, απάντησες ο ίδιος, με εμψύχωσες, με παρηγόρησες, με ενθάρρυνες. Μου είπες, θα προχωρήσουμε άμεσα στον επόμενο κύκλο, χωρίς καθυστερήσεις και αναβολές. Κι έτσι έγινε. Το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015, πρώτη η Ναΐς και μετά εσύ, μας ανακοίνωσες το μαγικό νούμερο 563. Αυτή ήταν η πρώτη τιμή β-HCG που ακούσαμε!
Πιστεύω τώρα, που έχει περάσει αρκετός καιρός, ότι αν δεν είχες επιμείνει τόσο σθεναρά και παρά τις αντιρρήσεις και τις αμφιβολίες μας, σε τόσο άμεση δεύτερη εμβρυομεταφορά, τόσο η Σ., όσο και εγώ θα είχαμε συμβιβαστεί με την ιδέα ότι δε θα αποκτούσαμε ποτέ παιδί και θα είχαμε τροποποιήσει την κοινή μας ζωή προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ε. και η Χ. σου οφείλου, συνεπώς, τη ζωή τους με διπλό τρόπο: Οργανικά – βιολογικά αλλά και συναισθηματικά – ψυχολογικά. ΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΔΟΚΑ ΕΝΑΣ ΜΑΙΕΥΤΗΡΑΣ-ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ;
Δέξου λοιπόν, το μεγάλο ευχαριστώ ενός γιατρού και της οικογένειάς του. Τόσο εσύ, όσο και οι συνάδελφοι κ. Λάϊα Κουτσουγιώργου και Κωνσταντίνος Κουντάρας.
Όπως βέβαια, το Εύη, η