Κάπως έτσι ξεκίνησε η διαδικασία κατάψυξης ωαρίων για εμένα. Με ένα τηλεφώνημα πήρα όλες τις πληροφορίες και τις οδηγίες που χρειαζόμουν πριν το πρώτο ραντεβού.

Η καραντίνα από τη μια μεριά με είχε καθυστερήσει λίγο, λόγω πρακτικών θεμάτων (απόσταση, δυσκολία μετακίνησης κλπ), αλλά από την άλλη μου έδωσε αρκετό χρόνο για να σκεφτώ, να ενημερωθώ, να αναζητήσω πληροφορίες και να βρω την κατάλληλη ομάδα για εμένα. Είχα σκεφτεί ήδη να καταψύξω τα ωάριά μου νωρίτερα, στα 35, όμως φέτος, στα 36, πιστεύω πως είναι μια καλή ηλικία για εμένα. Και προσωπικά, ίσως δεν βρίσκομαι στο κατάλληλο στάδιο – εννοώ πως δεν έχω παντρευτεί, δεν έχω σύντροφο – αλλά αυτό δεν επηρεάζει την τωρινή μου απόφαση. Παγώνω τον χρόνο στα 36 μου, τουλάχιστον για τα ωάριά μου!

Σκέφτομαι συνέχεια:

‘Θέλω να κάνω ό,τι καλύτερο για μένα, θέλω να τα καταφέρω να μείνω έγκυος όταν θα είμαι έτοιμη, θέλω να αυξήσω τις πιθανότητες, θέλω να κάνω κάτι που θα με βοηθήσει να ηρεμήσω, κάτι που θα διώξει το άγχος μου!’

Το πρώτο μου ραντεβού έγινε online, όπου και μίλησα με τη γιατρό, την κυρία Ελίνα [Πιτσούνη]. Είχα ήδη στείλει τις εξετάσεις που είχα κάνει πρόσφατα, είχα δώσει και το ιατρικό μου ιστορικό στην μαία. Η γιατρός είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν, ώστε να μου προτείνουν τι πρέπει να κάνω, μαζί με τον κο. Μαντούδη (υπεύθυνος θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής). Μου εξήγησε ότι η προσέγγισή τους είναι διαφορετική για κάθε γυναίκα, ότι δεν πρέπει να μπαίνω σε διαδικασία συγκρίσεων και ότι θα μου πρότεινε το ιδανικό πλάνο για εμένα.

Μετά από την συζήτησή μας, ένιωθα έτοιμη να ξεκινήσω τη θεραπεία μου και ήμουνα πολύ χαρούμενη με την απόφασή μου!

Ακολούθησα το πρωτόκολλο που μου πρότειναν οι γιατροί και προσαρμόσαμε όσο το δυνατόν καλύτερα το πρόγραμμα έτσι ώστε να με εξυπηρετούν και οι μέρες που θα έπρεπε να πάω στην Αθήνα για την ωοληψία,  σε σχέση με την εργασία μου.

Μέσα σε 10 μέρες είχα ολοκληρώσει τη θεραπεία μου. Μια ένεση την ημέρα, 3 φορές εξετάσεις αίματος και υπέρηχος για την παρακολούθηση των ωαρίων.

Όλα πήγαν καλά, όπως τα είχαμε προγραμματίσει, και ήρθε η ημέρα της ωοληψίας… Ήμουν λίγο αγχωμένη για τη μέθη μπορώ να πω, αλλά όλοι στο Γέννημα με βοήθησαν πολύ, μου εξηγούσαν τα πάντα βήμα-βήμα με απλά λόγια και αυτό με καθησύχασε. Η ωοληψία μου πήγε πολύ καλά, ευτυχώς χωρίς κάποια ενόχληση από τη μέθη. Το απόγευμα, όταν είχα φύγει πια, με κάλεσαν οι εμβρυολόγοι και μου είπαν ότι σχεδόν όλα τα ωάριά μου ήταν ώριμα και ότι τελικά κατέψυξαν 11. Τα κατάφερα!

Ίσως, ένα από αυτά τα 11 ωάρια κάποια στιγμή να γίνει το μωράκι μου. Δεν ξέρω… Ίσως να μην τα χρειαστώ ποτέ, θέλω να πω, μπορεί να μείνω έγκυος φυσιολογικά. Μέχρι να τα χρειαστώ, ξέρω πως είναι σε καλά χέρια, σε ασφαλές μέρος, στις κατάλληλες συνθήκες, κι εγώ μπορώ ανά πάσα στιγμή να τα αναζητήσω.

Χαίρομαι που βρέθηκα σε μια τόσο δυνατή ομάδα. Καμιά φορά δεν φτάνει μόνο η επιστημονική γνώση, αλλά έχει μεγάλη σημασία η «Καλημέρα» που θα ακούσεις στην άλλη άκρη της γραμμής. Και, αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή σε κάθε κοπέλα που το σκέφτεται, να μην το φοβηθεί, η όλη διαδικασία με τα φάρμακα και την ωοληψία ήταν 10 φορές πιο εύκολη από ό,τι νόμιζα! Και κάτι ακόμα: η ψυχολογία μου έχει αλλάξει τελείως! Νιώθω ότι μου έχει φύγει ένα τεράστιο βάρος από πάνω μου, νιώθω ήρεμη, ανάλαφρη! Τώρα, μπορώ να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς εκείνο το μεγάλο άγχος…

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στο γιατρό  κο. Ευριπίδη Μαντούδη και σε όλη την ομάδα του, στην κα. Ελίνα, τις μαίες, κυρίως τη Μαρία που μιλάγαμε, και τις εμβρυολόγους. Να είστε καλά για τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις γυναίκες, με ευαισθησία και διακριτικότητα.