Αυτή είναι η ιστορία μου…

Είναι χαρά και τιμή μας να μοιράζεστε μαζί μας τις προσωπικές σας ιστορίες και το πώς ήρθαν στον κόσμο τα μωράκια ‘μας’!
Κάθε κύηση, είτε με τη βοήθεια της εξωσωματικής είτε όχι, είναι πολύτιμη γι’ αυτό έχουμε έχουμε δημιουργήσει την ομάδα παρακολούθησης κύησης και τοκετού με επικεφαλής το γυναικολόγο αναπαραγωγής κο. Ευριπίδη Μαντούδη. Μαζί του οι γυναικολόγοι Κωνσταντίνος Κουντάρας, Ιωάννα Τσουμπού και Σταύρος Νάτσης, καθώς και η μαία – υπεύθυνη τοκετών Εύη Συνοδινού.
Σήμερα η Λ. μας αφηγείται τη δική της ιστορία, το δικό της ‘θαυματάκι’! Να τους ζήσει, πάντα με υγεία, πάντα με χαρά! Ευχαριστούμε πολύ για τα καλά της λόγια!

“Ονομάζομαι Λ. και είμαι 33 ετών. Το να γίνω μαμά ήταν η μεγαλύτερη μου επιθυμία. Έτσι τον Σεπτέμβριο του 2018 προσπαθήσαμε με τον σύζυγό μου να αποκτήσουμε παιδάκι. Υπήρξαμε πολύ τυχεροί γιατί σχεδόν αμέσως έμεινα έγκυος. Ήμουν πανευτυχής από την πρώτη φορά που είδα το τεστ εγκυμοσύνης. Τραγουδούσα από ευτυχία στο αυτοκίνητο, στο μπάνιο, στον δρόμο.

Ώσπου μια μέρα έφυγα εσπευσμένα από τη δουλειά, όταν μου έτυχε η πρώτη μου αποκόλληση. Φόβος, αγωνία, τρόμος με κατέκλυσαν. Δεν ήξερα περί τίνος επρόκειτο και έτρεμα στην ιδέα ότι μπορεί να έχανα το μωράκι μου. Μίλησα αμέσως με τον κ. Μαντούδη και έφυγα για το Ιασώ, όπου ευτυχώς διαπιστώσαμε ότι όλα ήταν καλά. Εκεί γνώρισα την Εύη Συνοδινού, μαία τοκετών, η οποία με καθησύχασε ότι σε αυτό το ταξίδι θα είμαστε μαζί μέχρι τέλους. Αυτό χρειαζόμουν άλλωστε. Μια θηλυκή φωνή που θα μπορούσα να εμπιστευτώ σε αυτό το ταξίδι κύησης-τοκετού. Έτσι και έγινε. Το επόμενο τηλεφώνημα στην Εύη ήταν στη δεύτερη αποκόλληση δύο εβδομάδες μετά. Η στενοχώρια μου αυτή τη φορά ήταν μεγαλύτερη. Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι μου συνέβαινε πάλι! Φεύγω για το Γέννημα αμέσως και κάνω τον υπέρηχο με τον κ. Κουντάρα. Ήμουν ξανά τυχερή. Με ηρεμία με διαβεβαίωσε ότι αν ήμουν προσεκτική όλα θα πήγαιναν καλά. Ήμουν διατεθειμένη να κάνω τα πάντα για το μωράκι μου. Τότε ήταν που ονομάσαμε το μπεμπάκι μας το “θαυματάκι”, αφού πάλεψε και τα κατάφερε κατά τη διάρκεια του επίφοβου πρώτου τριμήνου.

Όταν ξεπέρασα και αυτό το εμπόδιο, ήδη είχα μπει στο δεύτερο τρίμηνο, το οποίο πέρασε εύκολα και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Στο τρίτο, όμως, το τοπίο άλλαξε. Στα μέσα του 7ου μήνα επισκέφτηκα το Ιασώ για ένα γαστρεντερικό πρόβλημα. Το ίδιο όμως βράδυ ξεκίνησαν συσπάσεις τοκετού! Άμεσα ενέργησαν στο Ιασώ για την αποφυγή ενός τοκετού με εντολές του κ. Κουντάρα. Γύρω στις 8 εκείνο το βραδάκι δέχτηκα το τηλεφώνημα του γιατρού, ο οποίος με ενημέρωνε για την κατάσταση. Δεν μπορούσα να το πιστέψω! Δεν μπορούσα να συμφιλιωθώ με την ιδέα ότι το μωρό μου θα ήταν πρόωρο. Δεν μπορούσα να το δεχτώ! Ευτυχώς, η νύχτα κύλησε αισίως και το “θαυματάκι” έκανε το θαύμα του! Έφυγα για το σπίτι με το μωρό στην κοιλίτσα μου.

Ο κίνδυνος όμως δεν είχε περάσει. Μια εβδομάδα μετά ο τράχηλος είχε μικρύνει και η πιθανότητα ενός πρόωρου τοκετού είχε γίνει μόνιμη αγωνία και άγχος. Σταμάτησα από τη δουλειά και έμενα στο σπίτι για ξεκούραση. Θυμάμαι ότι τότε τον σύζυγό μου να προσπαθεί να με πείσει να ετοιμάσω τη βαλίτσα του μαιευτηρίου νωρίτερα για να είμαστε έτοιμοι. Εγώ αρνήθηκα πεισματικά, προφανώς για ψυχολογικούς λόγους. Έλεγα και ξαναέλεγα ότι το μωράκι μου πρέπει να γεννηθεί τον Ιούνιο, στον ένατο μήνα. Οι μέρες κυλούσαν και έφτασε ο υπέρηχος της 38ης εβδομάδας στις 10 Ιουνίου. Τότε κατά τη διάρκεια της εξέτασης έσπασαν τα νερά!!

Το “θαυματάκι” μου ήταν τυχερό. Ήμουν μόλις 6 λεπτά μακριά από το Ιασώ και χωρίς βαλίτσα! Εκεί για καλή μου τύχη με περίμενε η Εύη. Η προετοιμασία του τοκετού έβαινε τέλεια ώσπου ξαφνικά το μωράκι μου άρχισε να χάνει παλμούς και έτσι μέσα σε μια στιγμή ο φυσιολογικός τοκετός θα μετατρεπόταν σε καισαρική, γεγονός που απευχόμουν γιατί σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να χάσω το πρώτο της κλάμα ή να μη δω το προσωπάκι της. Για άλλη μια φορά στάθηκα τυχερή. Το μωράκι μου ανέκτησε παλμούς και συνεχίσαμε τον φυσιολογικό τοκετό ξανά. Όλα πήγαν κατ’ ευχήν χάρη στην καταπληκτική Εύη.

Ο τοκετός μου ήταν υπέροχος, αφού η πολύχρονη εμπειρία και το γλυκό χαμόγελο του κ. Μαντούδη με έκαναν να νιώθω ασφάλεια από την πρώτη στιγμή ως την τελευταία. Όταν βγήκα από την αίθουσα της ανάνηψης είπα, ότι θα το ξανάκανα την επόμενη μέρα κιόλας. Φυσικά, και θα το ξανάκανα αλλά μόνο με το τρίπτυχο Μαντούδης, Κουντάρας, Συνοδινού!

Θα ήθελα εκ μέρους της μπεμπούλας μου να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κ. Μαντούδη για τον υπέροχο τοκετό, τον κ. Κουντάρα για την παρακολούθηση της κύησης από το πρώτο κυτταράκι της μέχρι τη στιγμή που στα χέρια του έσπασαν τα νερά και τέλος την καταπληκτική Εύη Συνοδινού, την καλύτερη μαία που θα μπορούσε να έχει μια γυναίκα, για τον φανταστικό τοκετό, για κάθε λεπτό που μας στάθηκε στο μαιευτήριο, για τη στήριξη στο δύσκολο μονοπάτι του θηλασμού και για κάθε δευτερόλεπτο που ξέκλεψε από τα παιδιά της για να βοηθήσει το δικό μου. Σας ευχαριστούμε πολύ όλους!! Λ – Π -“θαυματάκι”.”