“ΓΙΑΤΙ να εμφανιστεί ακόμα ένα εμπόδιο, εκεί που όλα έδειχναν ιδανικά; ΓΙΑΤΙ να πρέπει να περιμένω και πάλι; ”
Ένα κείμενο μέσα από την καρδιά της ΙΔ που αναγκάστηκε να καταψύξει τα έμβρυά της και να μην προχωρήσει σε εμβρυομεταφορά, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Σύμφωνα με τις επίσημες συστάσεις παγκοσμίως, όλες οι θεραπείες εξωσωματικής γονιμοποίησης αναβάλλονται. Αν ένα ζευγάρι είχε ήδη ξεκινήσει διέγερση ωοθηκών, τότε προτείνεται η κατάψυξη των εμβρύων προκειμένου η εμβρυομεταφορά να γίνει αργότερα, όταν θα έχει πλέον ομαλοποιηθεί η κατάσταση, μετά την πανδημία.
Οπωσδήποτε αυτό ήταν κάτι αναπάντεχο για όλα τα ζευγάρια που είχαν ξεκινήσει (ή επρόκειτο να ξεκινήσουν) την προσπάθειά τους με εξωσωματική και έφερε μεγάλη αναστάτωση και πολλά αρνητικά συναισθήματα. Ο γυναικολόγος αναπαραγωγής κος. Ευριπίδης Μαντούδης και όλη η ομάδα μας στο Γέννημα συζήτησαν διεξοδικά με κάθε ζευγάρι ξεχωριστά για το τι πρέπει να γίνει και γιατί. Τώρα προέχει η ασφάλεια και η υγεία μας, προς το παρόν “Μένουμε Σπίτι” και ελπίζουμε πολύ σύντομα να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στα σχέδιά μας!
Σήμερα μοιραζόμαστε τη μαρτυρία της ΙΔ, μας μιλάει για τα συναισθήματά της και πώς αντιμετωπίζει την κατάσταση. Την ευχαριστούμε!!
“Έπειτα από μια ατυχή εγκυμοσύνη, καθώς έχασα το μωρό μου έναν μήνα πριν γεννήσω, έπειτα από μια κατάθλιψη που πέρασα εξαιτίας αυτού του γεγονότος και μετά από αρκετά χρόνια προσπαθειών, ήρθε η στιγμή να μπω σε κύκλο εξωσωματικής, ώστε επιτέλους να καταφέρω να αποκτήσω το μωρό που τόσο πολύ περιμένω.
Έτσι λοιπόν το πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη ξεκινάμε στο Γέννημα τη διαδικασία της εξωσωματικής. Όλα έβαιναν καλώς, σχετικά εύκολη η διαδικασία, ώσπου φτάνουμε δυο μέρες πριν την ωοληψία. Εκεί όλα ανατρέπονται! Η σύσταση του γιατρού ήταν να ολοκληρωθεί η διαδικασία της ωοληψίας και έπειτα να καταψυχθούν τα έμβρυα και να μην γίνει η εμβρυομεταφορά. Οι λόγοι δύο: Πρώτον οι αυξημένες ορμόνες που, οι οποίες δημιουργούσαν τον κίνδυνο υπερδιέγερσης των ωοθηκών και ο δεύτερος, ο κορονοϊός.
Τα νέα αυτά έπεσαν σαν <<κεραυνός>> στο κεφάλι μου. Καλά ο κίνδυνος της υπερδιέγερσης, ελλόχευε και λόγω των πολυκυστικών ωοθηκών που είχα, αλλά ο κορονοϊός; Εξαιτίας της υπερδιέγερσης θα έπρεπε να περιμένω έναν μήνα αλλά λόγω του ιού, άγνωστο το πότε θα ολοκληρώσω τη διαδικασία. Τα συναισθήματα πολλά, ΘΛΙΨΗ, ΘΥΜΟΣ, ΑΠΟΓΝΩΣΗ και φυσικά ένα ακόμα τεράστιο ΓΙΑΤΙ;
ΓΙΑΤΙ να εμφανιστεί ακόμα ένα εμπόδιο, εκεί που όλα έδειχναν ιδανικά; ΓΙΑΤΙ να πρέπει να περιμένω και πάλι; ΓΙΑΤΙ να πρέπει να κάνω ξανά υπομονή; Κουράστηκα και βαρέθηκα να ακούω αυτή τη λέξη, υπομονή και υπομονή.
Στη δουλειά σου δεν μπορείς να πας, ούτε μπορείς να δεις τους φίλους σου, να κάνεις κάτι έτσι ώστε να ξεχαστείς, οπότε μένεις μόνη σου με τις σκέψεις σου και σιγά σιγά προσπαθείς να ξανασταθείς στα πόδια σου και να αρχίσεις να ελπίζεις πως σύντομα τα πράγματα θα πάνε καλύτερα και θα μπορέσεις να ολοκληρώσεις επιτέλους αυτό που ο κορονοϊος σου άφησε ημιτελές και να γίνει επιτέλους ΜΗΤΕΡΑ!
ΙΔ”
