Παλαιότερα υπήρχε ο μύθος ότι η υπογονιμότητα είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση. Σήμερα ξέρουμε ότι οι άνδρες είναι εξίσου υπεύθυνοι για την υπογονιμότητα που πλήττει περίπου 1 στα 6 ζευγάρια.
Πώς εξετάζεται η γονιμότητα στους άνδρες;
Η γονιμότητα στους άνδρες ελέγχεται με την εξέταση που λέγεται ‘σπερμοδιάγραμμα’ ή ‘ανάλυση σπέρματος’. Πραγματοποιείται σε ένα δείγμα πρόσφατου σπέρματος, το οποίο εξετάζεται ως προς 4 παραμέτρους:
· Τον όγκο (με φυσιολογική τιμή: τουλάχιστον 2 ml)
· τον αριθμό των σπερματοζωαρίων ανά ml (φ.τ.: πάνω από 15 εκατ./ml)
· την κινητικότητά τους (φ.τ.: τουλάχιστον 32% πρόσθια και προωθητική κίνηση)
· το ποσοστό των σπερματοζωαρίων με φυσιολογική μορφολογία (φ.τ.: τουλάχιστον 4%)
Πριν από το σπερμοδιάγραμμα, θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουν προηγηθεί 2-4 μέρες αποχής (μη-εκσπερμάτισης) – ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο – για να είναι όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα τα αποτελέσματα της εξέτασης, σύμφωνα με τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Σε περίπτωση που ο αριθμός ή/και κινητικότητα ή/και μορφολογία των σπερματοζωαρίων είναι χαμηλότερες του φυσιολογικού, δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί εγκυμοσύνη με φυσιολογική σύλληψη. Όμως καλό είναι να απευθυνθείτε στον εξειδικευμένο γυναικολόγο αναπαραγωγής.
Μια άλλη εξέταση που έχει νόημα για ορισμένους ασθενείς με ανδρική υπογονιμότητα είναι το ποσοστό κατακερματισμού του DNA στα σπερματοζωάρια (DNA-fragmentation Index: DFI). Στο Γέννημα IVF προτείνουμε αυτή την εξέταση στις παρακάτω περιπτώσεις:
· Επανειλημμένες αποτυχίες εμφύτευσης
· Προηγούμενη αποτυχία γονιμοποίησης
· Χαμηλή ποιότητα εμβρύων
· Πολλαπλές αποβολές
Εξωσωματική για την ανδρική υπογονιμότητα
Η εξωσωματική είναι η θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που έχει δώσει τη λύση στα περισσότερα ζευγάρια με τέτοια προβλήματα. Σε κάποιες περιπτώσεις η απλή εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) μπορεί να είναι αρκετή. Σε πιο δύσκολες περιπτώσεις όμως, απαιτείται η ‘μικρογονιμοποίηση’ (Intra- Cytoplasmic Sperm Injection: ICSI) για να ξεπεραστεί το πρόβλημα του χαμηλού αριθμού ή της χαμηλής κινητικότητας των σπερματοζωαρίων.
Η τεχνική αυτή περιλαμβάνει την επιλογή ενός σπερματοζωαρίου από τους εμβρυολόγους – με βάση τη μορφολογία και την κινητικότητά του – και την έγχυση αυτού του σπερματοζωαρίου μέσα σε ένα ωάριο. Η όλη διαδικασία γίνεται με τη βοήθεια ενός μικροσκοπίου μεγάλης μεγέθυνσης και ειδικά μικροχειριστήρια. Χρειάζεται μόνο ένα σπερματοζωάριο, ακόμα και χαμηλής κινητικότητας, προκειμένου να επιτευχθεί γονιμοποίηση του ωαρίου. Η μικρογονιμοποίηση χρησιμοποιείται καθημερινά σε όλες τις κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στον κόσμο και χιλιάδες υγιή παιδιά έχουν γεννηθεί με τη βοήθεια αυτής της τεχνικής.
Βέβαια, πλέον, έχουν αναπτυχθεί και εφαρμόζονται και άλλες τεχνικές που έχουν στόχο να βοηθήσουν ζευγάρια με πολύ σοβαρή ανδρική υπογονιμότητα. Για παράδειγμα, το PICSI μπορεί να έχει νόημα όταν παρατηρείται υψηλό DFI, ενώ το IMSI όταν παρατηρείται πολύ υψηλό ποσοστό ανώμαλων μορφών στα σπερματοζωάρια. Στόχος όλων αυτών των τεχνικών είναι να βοηθήσουν τα υπογόνιμα ζευγάρια να αποκτήσουν το μωράκι τους και να δημιουργήσουν την οικογένειά τους πιο εύκολα και πιο γρήγορα!
Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο bovary.gr
