Παρότι 1 στα 8 ζευγάρια αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα υπογονιμότητας, εντούτοις πολλά ζευγάρια που προσπαθούν για μωράκι έχουν λανθασμένες εντυπώσεις για τη γονιμότητα, την υπογονιμότητα, αλλά και για την εξωσωματική γονιμοποίηση, μια διαδικασία που αποτελεί την πιο διαδεδομένη θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Είναι αναμενόμενο για κάθε γυναίκα που προσπαθεί να μείνει έγκυος να νιώθει άγχος. Το άγχος όμως δεν αποτελεί αίτιο, αλλά μάλλον συνέπεια της υπογονιμότητας. Σε κάποιες γυναίκες, το άγχος είναι τόσο έντονο που σωματοποιείται, δηλαδή αυτές οι γυναίκες νιώθουν κάποια συμπτώματα, όπως ταχυκαρδίες, αϋπνίες ή κάνουν άσχημες σκέψεις.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, προκαλούνται διαταραχές περιόδου και άρα δε γίνεται σωστά η ωορρηξία. Η ίδια η εξωσωματική μπορεί να προσθέσει άγχος, γιατί είναι μια ιατρική μέθοδος που φαντάζει δύσκολη και πολύπλοκη. Επίσης δεν είναι πάντα επιτυχής. Το πολύ έντονο άγχος κάνει την όλη προσπάθεια πιο δύσκολη γιατί η ασθενής είναι δύσκολο να διαχειριστεί μια ενδεχόμενη δυσκολία ή αποτυχία, να επανέλθει και να κάνει τα επόμενη βήματα.
Το άγχος αποτελεί εμπόδιο όχι ως προς το θετικό αποτέλεσμα, αλλά στο να προγραμματίσει κανείς τη θεραπεία που πρέπει και να την ακολουθήσει ώσπου να πετύχει.
Συμβουλή: καταγράψτε τι ακριβώς είναι αυτό που σας αγχώνει: μπορεί να είναι ο φόβος για τις βελόνες, τα 10 λεπτά καθυστέρησης στη δουλειά λόγω του ραντεβού στο γιατρό ή μια πιθανή αποτυχία.
Ζητήστε πρακτικές συμβουλές από το γιατρό σας και την ομάδα του που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε το άγχος σας έτσι ώστε να μπορέσετε να επικεντρωθείτε στο στόχο σας. Αν αυτό όμως δεν είναι αρκετό, ίσως χρειαστεί να απευθυνθείτε σε ειδικό ψυχολόγο.
Πρόκειται για φημολογία λόγω παλαιών κλινικών ερευνών με πολύ μικρό αριθμό ασθενών. Αυτές οι έρευνες δεν είχαν τη δύναμη να παράγουν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Ευτυχώς, η συσχέτιση αυτή δεν επιβεβαιώθηκε σε νεότερες μελέτες με χιλιάδες ασθενείς. Οι σύγχρονες μελέτες μας καθησυχάζουν ότι δεν υπάρχει καμία συσχέτιση των φαρμάκων της εξωσωματικής με κανενός είδους καρκίνο. Το ίδιο μας λένε και οι κατευθυντήριες οδηγίες μεγάλων ιατρικών εταιρειών, όπως το Βρετανικό Κολέγιο Γυναικολόγων (RCOG) και η Αμερικάνικη Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM). Κανένα φάρμακο της εξωσωματικής δεν αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο μαστού. Πάντα όμως πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί και γι’ αυτό το λόγο προτείνεται η μικρότερη δυνατή δοσολογία φαρμάκων για τις λιγότερες μέρες.
Η αλήθεια είναι ότι τα φάρμακα της εξωσωματικής προκαλούν μόνο μια παροδική κατακράτηση υγρών. Η ασθενής μπορεί να αισθάνεται επίσης και ένα φούσκωμα στην κοιλιά. Αυτό είναι φυσιολογικό τις ημέρες πριν την ωοληψία, καθώς μεγαλώνουν τα ωάρια μέσα στις ωοθήκες. Το φούσκωμα αυτό μπορεί να το νιώθει ακόμα και 2-3 μέρες μετά την ωοληψία. Αυτές τις μέρες ίσως το πολύ στενό παντελόνι να μην κουμπώνει, αλλά αυτό είναι σίγουρο ότι θα περάσει και το σώμα θα επανέλθει.
Μύθος: Η εξωσωματική δεν πετυχαίνει την πρώτη φορά. Αυτός ο μύθος έχει τις ρίζες του στα πρώτα χρόνια της εξωσωματικής. Τώρα πια υπάρχει τεράστια κλινική εμπειρία, έχουν γίνει πάρα πολλές κλινικές μελέτες, υπάρχουν νέα φάρμακα και πρωτόκολλα, καθώς και νέες τεχνολογίες και εξοπλισμός για το εμβρυολογικό εργαστήριο.
Άλλωστε, η ραγδαία εξάπλωση της εξωσωματικής οφείλεται στα πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας που επιτυγχάνονται πλέον.
Η εξωσωματική δεν είναι καθόλου απίθανο να πετύχει ακόμα και με την 1η φορά εφόσον η θεραπεία εξατομικεύεται και προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε ζευγαριού.
