Ίσως όλοι μας έχουμε ακούσει για ‘εκείνο το ζευγάρι’ που χρειάστηκε να κάνει πολλές προσπάθειες με εξωσωματική πριν τα καταφέρει. Στο Γέννημα, έχουμε συναντήσει πολλά τέτοια ζευγάρια που προσπαθούν χρόνια χωρίς επιτυχία και είμαστε χαρούμενοι και υπερήφανοι που τα καταφέραμε μαζί.

Πρέπει να ανακαλύψουμε το γιατί

Για να το πούμε πολύ απλά, μια εγκυμοσύνη ξεκινά όταν έχουμε 2 απαραίτητα ‘συστατικά’: καλό έμβρυο και υγιή μήτρα. Αν ένα ζευγάρι έχει κάνει πολλές προσπάθειες με εξωσωματική χωρίς επιτυχία, τότε το επόμενο βήμα είναι να ανακαλύψουμε τι ακριβώς φταίει – και να το ‘διορθώσουμε’.

Ποιότητα εμβρύων

Η ποιότητα των εμβρύων είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων.

  1. Ηλικία μητέρας
    Η ηλικία της μητέρας είναι καθοριστική και ισχύει αυτό που λέμε ‘όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα’. Όσο μεγαλώνει μια γυναίκα, τόσο μειώνεται ο αριθμός και η ποιότητα των ωαρίων της, κατά συνέπεια μειώνεται και η ποιότητα των εμβρύων που προκύπτουν σε μια θεραπεία με εξωσωματική γονιμοποίηση. Μετά από μια ηλικία, ακόμα και η εξωσωματική έχει χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας.
  2. Εξατομικευμένο πρωτόκολλο διέγερσης ωοθηκών
    Ο στόχος είναι να έχουμε περισσότερα ωάρια με την καλύτερη δυνατή ποιότητα την ημέρα της ωοληψίας.
  3. Σωστή διατροφή και
    Οι καλές διατροφικές συνήθειες είναι σύμμαχός μας στη γονιμότητα. Επίσης, ενισχύουμε τον οργανισμό με τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής, που συστήνουμε ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς.
  4. Λεπτομερής έλεγχος ανδρικής γονιμότητας
    Η ποιότητα των εμβρύων εξαρτάται και από την ποιότητα του δείγματος σπέρματος κατά τη γονιμοποίηση. Σε περιπτώσεις ανδρικής υπογονιμότητας, συχνά παρατηρείται χαμηλό ποσοστό γονιμοποίησης ή χαμηλό ποσοστό εμβρύων που εξελίσσονται ως το στάδιο της βλαστοκύστης.
    Ακόμα και αν όλες οι παράμετροι (αριθμός, κινητικότητα, μορφολογία) μετριούνται εντός φυσιολογικών ορίων, επί αποτυχίας της εξωσωματικής συστήνεται η εξέταση και άλλων παραμέτρων, όπως το οξειδωτικό στρες και το DNA Fragmentation Index (DFI).
    Με τον ενδελεχή έλεγχο του σπέρματος, μπορούμε να προτείνουμε σωστές λύσεις για να επιτύχουμε βελτίωση της γονιμοποιητικής ικανότητας του σπέρματος. Η συνήθης αντιμετώπιση είναι η χορήγηση συμπληρωμάτων διατροφής (αντιοξειδωτικά) αρχικά για 4-6 εβδομάδες. Επιπλέον, συνήθως προτείνονται αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η διακοπή του καπνίσματος και ο περιορισμός κατανάλωσης αλκοόλ.
  5. Επιλογή της πιο κατάλληλης μεθόδου γονιμοποίησης
    Απλή εξωσωματική (IVF), μικρογονιμοποίηση (ICSI) ή P-ICSI?
    Οι εμβρυολόγοι προτείνουν την πιο κατάλληλη μέθοδο γονιμοποίησης ανάλογα με την ποιότητα του δείγματος σπέρματος, το ιατρικό ιστορικό κ.ά. παραμέτρους.
  6. Χρήση επωαστών τελευταίας τεχνολογίας για αδιατάρακτη ανάπτυξη εμβρύων και επίτευξη μεγαλύτερου ποσοστού βλαστοκυστών
    Το σύστημα επωαστών Embryoscope+ με ενσωματωμένη κάμερα για συνεχή καταγραφή των εμβρύων είναι καινοτόμο σε 2 τομείς: 1. Η συνεχής καταγραφή του ρυθμού ανάπτυξης των εμβρύων (τεχνολογία timelapse) προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στους εμβρυολόγους προκειμένου να μπορέσουν να επιλέξουν πιο σωστά τα κατάλληλα έμβρυα προς μεταφορά 2. Η τεχνολογία του Embryoscope+ εξασφαλίζει ότι τα έμβρυα δε χρειάζεται να μετακινούνται εκτός επωαστή, άρα η καλλιέργειά τους παραμένει αδιατάρακτη.
    Για όλους τους παραπάνω λόγους, τα έμβρυα που καλλιεργούνται στο Embryoscope+ υπόκεινται σε έναν μη επεμβατικό προεμφυτευτικό έλεγχο. Τα δεδομένα του Embryoscope+, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και σε συνδυασμό με την εμπειρία των εμβρυολόγων, εξασφαλίζουν περισσότερα έμβρυα καλής ποιότητας με αποδεδειγμένα υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής.
  7. Προεμφυτευτικός έλεγχος των εμβρύων (PGS)
    O προεμφυτευτικός έλεγχος των εμβρύων (PGS), πριν την εμβρυομεταφορά, είναι μια επιλογή για ζευγάρια με φυσιολογικό καρυότυπο. Πρόκειται για επεμβατικό προεμφυτευτικό έλεγχο που προϋποθέτει τη βιοψία των εμβρύων προκειμένου να εξεταστούν για πιθανές χρωμοσωμικές ανωμαλίες και εντέλει να μεταφερθούν μόνο τα υγιή. Οι ενδείξεις της τεχνικής πρέπει να συζητηθούν με το θεράποντα ιατρό πριν την εφαρμογή της.
  8. Αναγέννηση ωοθηκών με τη μέθοδο PRP για πιθανή κινητοποίηση νέων ωαρίων
    Είναι μια νέα μέθοδος, πολλά υποσχόμενη, αλλά χωρίς ακόμα να μπορούμε να εκτιμήσουμε ξεκάθαρα το πραγματικό όφελος από την εφαρμογή της
  9. Δωρεά ωαρίων, αν αυτό απαιτείται

Υγιές περιβάλλον εμφύτευσης εμβρύων στη μήτρα

  1. Ανατομικές ανωμαλίες μήτρας: διάφραγμα, δίκερως μήτρα, μονόκερως μήτρα
    Οποιαδήποτε ανατομική ανωμαλία της μήτρας ενδεχομένως να παρεμποδίζει τη διαδικασία εμφύτευσης των εμβρύων, ακόμα και αν αυτά είναι άριστης ποιότητας. Για το λόγο αυτό, προτείνεται η διόρθωση κάθε τέτοιας ανωμαλίας, συνήθως με επεμβατική υστεροσκόπηση.
  2. Ανεπαρκής πάχυνση ενδομητρίου / συμφύσεις
    Η αδυναμία εξασφάλισης καλής ποιότητας ενδομητρίου (ικανοποιητικό πάχος, τριστοιβαδική απεικόνιση) μπορεί να δυσκολέψει την εμφύτευση ακόμα και σε έμβρυα άριστης ποιότητας.
    Υπάρχουν πολλές αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν στην αδυναμία του ενδομητρίου να ανταποκριθεί στην αγωγή προ της εμβρυομεταφοράς, για παράδειγμα πολλαπλές επεμβάσεις στη μήτρα, συμφύσεις ή ορμονικοί παράγοντες. Υπάρχουν επίσης διαφορετικές στρατηγικές για την προετοιμασία του ενδομητρίου πριν την εμβρυομεταφορά, όπως η υστεροσκόπηση για τη ενεργοποίηση του ενδομητρίου και τη δημιουργία θέσεων εμφύτευσης. Η μέθοδος PRP ή η έγχυση αυξητικών παραγόντων των λευκών αιμοσφαιρίων (G-CDF) φαίνεται ότι έχουν θετικά αποτελέσματα.
  3. Ανοσολογικό προφίλ ενδομητρίου
    Ο ρόλος του ανοσοποιητικού συστήματος στην επίτευξη κύησης έχει αναδειχθεί πολλές φορές. Έχει υποστηριχθεί ότι τα ΝΚ κύτταρα στο ενδομήτριο (Uterine Natural Killers) παίζουν σημαντικό ρόλο στην αρχική εδραίωση της κύησης.
    Η λήψη ενδομητρικού ιστού σε συγκεκριμένες μέρες του κύκλου (παράθυρο εμφύτευσης) και ο καθορισμός του ανοσολογικού προφίλ της κάθε γυναίκας μπορούν να δώσουν απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα μετά από πολλαπλές αποτυχίες με εξωσωματική. Η στοχευμένη θεραπευτική παρέμβαση μπορεί να οδηγήσει στο θετικό αποτέλεσμα!
  4. Έλεγχος λοιμώξεων
    Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο έλεγχος του μικροβιώματος του κόλπου και του ενδομητρίου. Η διάγνωση γίνεται με PCR και υστεροσκόπηση με στόχο την ανίχνευση μικροβίων που προκαλούν ενδομητρίτιδα και δυσκολία εμφύτευσης.
    Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιωτική αγωγή συστηματικά (από του στόματος) και με τοπικές εγχύσεις.